Geachte blogger
Hier volgt een zeer saai en formeel bericht... We raden u aan om niet verder te lezen. Indien u dit wel doet en in slaap valt en daardoor de brand die ontstaan is in uw keuken na het te lang laten opstaan van de patatjes niet ziet, zijn wij hiervoor niet verantwoordelijk!
Twee zaken worden besproken in deze van humor beroofde opeenvolging van letters:
1) hulp bij het plaatsen van reacties op deze blog
2) rekeningnummer voor giften
1) Voor de mensen die niet vertrouwd zijn met het plaatsen van reacties, hebben wij volgend stappenplan gemaakt:
* Klik op "Reacties" als je wil reageren op een bericht.
* Typ je bericht.
* Bij "Reageer als" selecteer je "Naam/URL".
* Vul je naam in. Een URL invullen is niet nodig.
* Klik op "Doorgaan".
* Klik op "Reactie plaatsen". Soms moet je nu nog enkele tekens intypen om te bewijzen dat je geen spammer bent.
* Je reactie staat er op!
2) Voor de mensen die dat willen, geven wij een rekeningnummer waarop jullie geld kunnen storten. We willen wel benadrukken dat je dit niet voor ons moet doen, maar voor de lokale bevolking. We garanderen jullie dat we ons best zullen doen om jullie geld goed te besteden.
Rekeningnummer: 377-0135444-69
Tot zover het saaiste bericht van deze blog.
Hoogachtend
Sarah en Wim
woensdag 13 januari 2010
zaterdag 2 januari 2010
Gegroet, beste webloglezer!
Twee weken nog maar, en Wim en ik lopen al rond te wandelen in een Indiaas (en geen Indisch!) straatje, waarschijnlijk nog maar half bekomen van onze 10 uur durende vliegreis. Zotjes eigenlijk…
Sinds ons eerste blogberichtje hebben we heel veel praktische rompslomp in orde gebracht. We zijn allebei beprikt tegen ziektes, we schaften ons een collectie malariapillen aan, we vroegen onze beurs bij VLIR-UOS aan en we speurden naar muskietennetten. In het begin van de kerstvakantie gingen we ook op citytrip naar de Indiase ambassade in Brussel. Een vreemde zaak was dit toch wel. De visumaanvraag was van gebouw verhuisd en blijkbaar mag je niet naar India als je er vrijwilligerswerk wil doen. Daar was toch wel even paniek. We hebben dan een toeristenvisum aangevraagd; daar hebben ze in India minder problemen mee...
Intussen verzamelden we ook een heleboel centjes om nuttige dingen te kopen voor onze stageschool en onze leerlingen, en we hebben ons hiervoor culinair volledig uitgeleefd. De oma van Wim plaatste een indrukwekkend persoonlijk record in wafeltjes bakken: 200 van die heerlijke dingen maakte ze voor ons! De opa van Wim vulde dit aantal nog eens aan met gelukte lukken. Deze lekkernijen verkochten we elk in onze eigen buurt. Heel fijn vond ik dit eigenlijk, veel mensen reageerden positief en geïnteresseerd als ik vertelde over Noord-Zuid. Ook cakejes bakten we massaal. Het grootste deel verkochten we op de Geschenkenbeurs van de wereldwinkel in Veurne; ook enkele vrienden en familie steunden ons project door cakejes te kopen.
Was jij een van die culinair solidaire mensen? Dan willen we je hier nog eens ontzettend hard voor bedanken! Het is heel fijn dat zoveel mensen geïnteresseerd zijn in ons project en dit graag willen steunen. Nu is het natuurlijk aan ons om die steun nuttig te gebruiken. In eerste instantie zullen we een beetje afwachten met dingen aan te schaffen om te zien waar er meest nood aan is. We zullen je hiervan zeker op de hoogte houden via deze blog!
groetjes,
Sarah
Sinds ons eerste blogberichtje hebben we heel veel praktische rompslomp in orde gebracht. We zijn allebei beprikt tegen ziektes, we schaften ons een collectie malariapillen aan, we vroegen onze beurs bij VLIR-UOS aan en we speurden naar muskietennetten. In het begin van de kerstvakantie gingen we ook op citytrip naar de Indiase ambassade in Brussel. Een vreemde zaak was dit toch wel. De visumaanvraag was van gebouw verhuisd en blijkbaar mag je niet naar India als je er vrijwilligerswerk wil doen. Daar was toch wel even paniek. We hebben dan een toeristenvisum aangevraagd; daar hebben ze in India minder problemen mee...
Intussen verzamelden we ook een heleboel centjes om nuttige dingen te kopen voor onze stageschool en onze leerlingen, en we hebben ons hiervoor culinair volledig uitgeleefd. De oma van Wim plaatste een indrukwekkend persoonlijk record in wafeltjes bakken: 200 van die heerlijke dingen maakte ze voor ons! De opa van Wim vulde dit aantal nog eens aan met gelukte lukken. Deze lekkernijen verkochten we elk in onze eigen buurt. Heel fijn vond ik dit eigenlijk, veel mensen reageerden positief en geïnteresseerd als ik vertelde over Noord-Zuid. Ook cakejes bakten we massaal. Het grootste deel verkochten we op de Geschenkenbeurs van de wereldwinkel in Veurne; ook enkele vrienden en familie steunden ons project door cakejes te kopen.
Was jij een van die culinair solidaire mensen? Dan willen we je hier nog eens ontzettend hard voor bedanken! Het is heel fijn dat zoveel mensen geïnteresseerd zijn in ons project en dit graag willen steunen. Nu is het natuurlijk aan ons om die steun nuttig te gebruiken. In eerste instantie zullen we een beetje afwachten met dingen aan te schaffen om te zien waar er meest nood aan is. We zullen je hiervan zeker op de hoogte houden via deze blog!
groetjes,
Sarah
Abonneren op:
Posts (Atom)
